Ηλεκτρονικοί… παπατζήδες!

Ηλεκτρονικοί παπατζήδες, που θεωρούν ότι ένα site μπορεί να τους επιφέρει κέρδη εις βάρος των…

εργαζόμενων δημοσιογράφων, υπάρχουν πάρα πολλοί.

Εγχώριες σταρλετίτσες, κομπάρσες και μαϊντανοί, που για κάποιο λόγο έχουν γίνει “γνωστοί” επειδή έχουν κάνει πέρασμα στην ελληνική τηλεόραση ή λέγοντας “Καλημέρα, ήρθαμε για τα χαλιά” σε κάποιο ελληνικό σίριαλ, εκμεταλλεύονται νέους με όρεξη, γνώσεις και φρέσκες ιδέες με χείριστο τρόπο, απαιτώντας να θυσιαστούν στο βωμό της άμισθης εργασίας. Τυχάρπαστοι και πάνω απ’ όλα άσχετοι με το χώρο της ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας, που αποσκοπούν αποκλειστικά και μόνο στην προσωπική τους προβολή, δημιουργούν ηλεκτρονικούς ιστότοπους, με σύνθημά τους την εκμετάλλευση νέων.

Η αδυναμία της Ενωσης Συντακτών αλλά σε πολλές περιπτώσεις και της ΠΟΕΣΥ, που κοιμάται τον ύπνο του δικαίου σε θέματα εργασιακών συμβάσεων και ηθικής τού επαγγέλματος, δίνει ελεύθερο πεδίο δράσης και φρέσκο αίμα για εκμετάλλευση.

Με δημοσιοποιημένες αγγελίες στο Διαδίκτυο αναγράφουν παραπλανητικά στοιχεία και υπόσχονται φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Μ’ αυτόν τον τρόπο προσεγγίζουν τα υποψήφια θύματά τους, που τις περισσότερες φορές είναι ανυποψίαστα και ενθουσιασμένα με τη νέα τους ενασχόληση, δίνοντας το 100% του εαυτού τους.

Η συνήθης δικαιολογία είναι: “Θα σας δούμε 2- 3 μήνες δοκιμαστικά και αν πληροίτε τις προϋποθέσεις θα σας προσλάβουμε”. Φυσικά, αν προσληφθείτε, πράγμα αδύνατο, για ασφάλιση ούτε λόγος… Με αυτό τον τρόπο ανυποψίαστα θύματα και με δικαιολογία τη δοκιμαστική περίοδο, “βγάζουν” ώρες προσωπικής εργασίας για κομπάρσες και μαϊντανούς, που απολαμβάνουν ανέμελοι τις διακοπές τους και έχουν και άποψη -από ξαπλώστρας- για τη θεματολογία.

Φυσικά οι γνώσεις της κομπάρσας και του μαϊντανού περιορίζονται συνήθως στο πώς θα ανοίξουμε τον υπολογιστή και πώς θα κάνουμε εύκολα, γρήγορα και αποτελεσματικά clopy-paste! Το εν λόγω φαινόμενο είναι σε έξαρση και έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις από τότε που τα παράσιτα του χώρου αντιλήφθηκαν την εύκολη προβολή του Διαδικτύου, ικανοποιώντας έτσι την προσωπική τους ανεπάρκεια, τον εγωκεντρισμό τους και φυσικά την ανάγκη τού να συντηρούνται στην επικαιρότητα, έστω και παρασιτικά.

Τι γίνεται όμως όταν οι απλήρωτοι εργαζόμενοι επαναστατήσουν; Ως πότε θα συνεχίζεται η εκμετάλλευση πτυχιούχων, που επιδιώκουν να εργαστούν στο αντικείμενο που σπούδασαν, κοπίασαν και αγάπησαν; Ως πότε θα υπάρχουν παράσιτα που διψούν για προβολή στις πλάτες άλλων; Ρητορικά ερωτήματα στα οποία, δυστυχώς ουδείς μπορεί να δώσει απαντήσεις…».

Γιάννης Χρυσάνθου
[email protected]

Use Facebook to Comment on this Post

Related posts

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *