ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ;

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤOΥ ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ PRAVDA

ΒΙΝΤΕΟ

(Το παρακάτω είναι μια επεξεργασμένη και ανανεωμένη ―με βάση νέα στοιχεία και εκτιμήσεις― απομαγνητοφώνηση της πρόσφατης βίντεο συνέντευξης του Τάκη Φωτόπουλου στην Galina Tichinskaya για την Pravda.ru[1])

Οι δύο βασικές πολιτικές τάσεις σχετικά με την παγκοσμιοποίηση

GT: Μπορείτε να μας πείτε σας παρακαλώ ποια πολιτική τάση αναδείχτηκε στην Ευρώπη με τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα;

TF: Στην πραγματικότητα, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν δύο βασικές πολιτικές τάσεις σήμερα ― όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, και θα έλεγα, στον υπόλοιπο κόσμο.

Η πρώτη τάση είναι αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε η παγκοσμιοποιητική τάση.[2] Αυτή είναι η τάση που δεν αμφισβητεί με κανέναν τρόπο την παγκοσμιοποίηση, ή τα θεσμικά όργανα της παγκοσμιοποίησης, όπως η ΕΕ, αλλά απλώς αποσκοπεί στη βελτίωση των υπαρχόντων θεσμών. Γι’αυτό, για παράδειγμα, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και οι Podemos στην Ισπανία όσο και το κόμμα Die Linke στη Γερμανία, τα οποία ανήκουν σε αυτή την τάση, απλώς επικρίνουν τις πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται από την ΕΕ. Ποτέ δεν εγείρουν κανένα ζήτημα εξόδου από την ΕΕ, ή για να δημιουργηθεί ένα διαφορετικό είδος ένωσης των λαών της Ευρώπης και ούτω καθεξής. Αυτό είναι απολύτως λάθος κατά τη γνώμη μου, τόσο για πολιτικούς όσο και για οικονομικούς λόγους, ένα θέμα που μπορούμε να συζητήσουμε στη συνέχεια.

Η δεύτερη τάση είναι η τάση της αντι-παγκοσμιοποίησης, η οποία, στην πραγματικότητα, είναι μια εξέλιξη του ιστορικού κινήματος της αντι-παγκοσμιοποίησης, που αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, αλλά καταπνίγηκε από την κρατική βία, καθώς και από τη συστηματική προσπάθεια της παγκοσμιοποιητικής Αριστεράς που αναπτύχθηκε εκείνη την εποχή για να ευνουχίσει το κίνημα αυτό (Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, κλπ[3]). Έτσι, σήμερα, δεν υπάρχει κίνημα αντι-παγκοσμιοποίησης, με την έννοια ενός αντισυστημικού κινήματος. Υπάρχουν μόνο μερικοί άνθρωποι που επικρίνουν την παγκοσμιοποίηση, αλλά όχι σε όρους αλλαγής όλου του συστήματος της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, ή, αυτού που μπορεί να ονομαστεί, η Νέα Διεθνής Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Και μιλώ για νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση επειδή μπορεί εύκολα να δειχθεί ότι η παγκοσμιοποίηση σε μια καπιταλιστική οικονομία της αγοράς μόνο νεοφιλελεύθερη μπορεί να είναι, δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο. Έτσι, απλά το να επικρίνουμε τη Μέρκελ, ή οποιονδήποτε άλλον/η, ότι είναι νεοφιλελεύθεροι, είναι ανόητο, αφού δεν θα μπορούσαν παρά να είναι νεοφιλελεύθεροι, εφ’όσον έχουν ανοίξει και απελευθερώσει τις αγορές τους. Αυτή είναι η ουσία της παγκοσμιοποίησης.
ΣΥΡΙΖΑ: από τα παλιά μνημόνια σε ένα νέο

GT: Όπως γνωρίζετε, την περασμένη εβδομάδα (τέλη Φεβρουαρίου), οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης, οι οποίοι έκαναν τις διαπραγματεύσεις τους με την Ελλάδα, προσφέρθηκαν να επεκτείνουν το πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας για την ανόρθωση της χώρας από την κρίση, με τους ίδιους όρους, για ένα εξάμηνο. Η ελληνική αντιπροσωπεία απέρριψε με αποφασιστικότητα αυτή την προσφορά, αλλά, τελικά στις συνομιλίες της Παρασκευής 20/2 στις Βρυξέλλες, κατέληξαν σε συμφωνία για την επέκταση των κεφαλαίων διάσωσης της Ελλάδας για 4 μήνες. Τι μέλλει γενέσθαι τώρα;

TF: Στην πραγματικότητα, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ (δηλαδή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), από κοινού με το ΔΝΤ, που αποτελούσαν την παλιά Τρόικα (όπως συνηθίζαμε να την αποκαλούμε), είναι και πάλι εκεί (στις Βρυξέλλες και στην Αθήνα) και επιβάλλουν τις πολιτικές που πρέπει να εφαρμοστούν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και ο ΣΥΡΙΖΑ το αποδέχθηκε αυτό όταν «υπέγραψε» (αν θέλετε να το ονομάσουμε έτσι), μια λίστα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, η οποία, στην πραγματικότητα βασίζεται στα προηγούμενα προγράμματα διάσωσης, που είχαν επιβληθεί από το 2010 ―το πρώτο Μνημόνιο― και, στη συνέχεια, το 2012, το δεύτερο Μνημόνιο. Έτσι, περίπου πάνω από το 70% των «μεταρρυθμίσεων» που επιβάλλονται σήμερα στην Ελλάδα προέρχονται από το προηγούμενο Μνημόνιο. Αυτό είναι κάτι που βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ, επίσημα, το αρνείται, αλλά μπορεί να δειχθεί ―και ακόμη και ο Βαρουφάκης, ο Υπουργός Οικονομικών το δέχθηκε― ότι το 70% των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της νέας λίστας (της 20 Φεβρουαρίου που συγκεκριμενοποιήθηκε μόλις στα τέλη Μάρτη) προέρχονται από το παλιό Μνημόνιο.

Στη συνέχεια, ακολούθησε σύγκρουση, ακόμη και στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, όπως φάνηκε σε μια σειρά συσκέψεων στην κοινοβουλευτική ομάδα και σε άλλα όργανα του κόμματος, όπου σημειώθηκε μια διάσταση απόψεων (κάποιοι το χαρακτηρίζουν ακόμη και διάσπαση), μεταξύ μιας μειοψηφικής τάσης που υποστηρίζει την έξοδο από το Ευρώ (αυτό που ονομάζουμε και «Grexit»), και μιας άλλης τάσης, που είναι η κυρίαρχη τάση και υποστηρίζεται από τον Τσίπρα, τον αρχηγό, και την πλειοψηφία του κόμματος, η οποία είναι υπέρ της παραμονής τόσο εντός της ΕΕ όσο και στο εσωτερικό της Ευρωζώνης. Είναι φανερό επομένως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά συνθηκολόγησε και τώρα πρέπει να δεχθούν όλα αυτά που τους επιβάλλονται από τα κύρια όργανα της Τρόικας ―η οποία, παρεμπιπτόντως, και πάλι, για επικοινωνιακούς λόγους, άλλαξε το όνομά της από «Τρόικα» σε «θεσμούς», πράγμα που είναι αυτόχρημα γελοίο – ένα επικοινωνιακό παιχνίδι για να περάσει πιο εύκολα η γραμμή στον λαό.
Γιατί δεν υπάρχει διέξοδος από την κρίση μέσα στην ΕΕ

Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία πιθανότητα η Ελλάδα να βγει από το ευρώ, εκτός φυσικά αν η ίδια η Τρόικα το αποφασίσει. Δηλαδή, αν για κάποιο λόγο αποφασίσουν ότι «δεν χρειαζόμαστε την Ελλάδα, είναι μπελάς, τόσο οικονομικός όσο και πολιτικός, οπότε ας την πετάξουμε έξω». Αλλά, αν αυτό δεν συμβεί, τότε δε νομίζω ότι η σημερινή ηγετική κλίκα του ΣΥΡΙΖΑ θα έθετε ποτέ ακόμα και ζήτημα εξόδου από την Ευρωζώνη ―αν και, στην πραγματικότητα, η έξοδος από την Ευρωζώνη δεν αποτελεί λύση, εάν δεν ολοκληρωθεί με την έξοδο από την ΕΕ, και δεν συνοδευτεί από την εισαγωγή μιας πολιτικής αυτό-δυναμίας (η οποία είναι διαφορετικό πράγμα από την αυτάρκεια).

Ωστόσο, υπάρχουν ισχυροί οικονομικοί και πολιτικοί λόγοι για τους οποίους μια χώρα σαν την Ελλάδα δεν μπορεί πραγματικά να βγει από την κρίση, όσο παραμένει μέλος της ΕΕ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

Use Facebook to Comment on this Post

Related posts

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *